Friday, November 6, 2009

കൊച്ചിയിലെ തെരുവുകള്‍

അന്ന്‌കൊച്ചിയിലെ
തെരുവുകൾ
ഇത്ര വിടർന്നത്‌
എങ്ങനെന്നറിയില്ല

ബസ്സ്സ്റ്റാന്റിനു മുന്നിൽ
തട്ടുകടകൾ
അപ്പുറം കാണാത്ത
കടലുപോലെന്ന്‌ അവൾ
ഓരോ വണ്ടിപ്പുറത്തും
എത്ര മീനുകൾ
എല്ലാം
ഒരൊറ്റ നിയോൺ വെളിച്ചത്തിൽ
മൊരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു

കടപ്പുറത്ത്ന്ന്‌
ഷൂസിൽ കയറിയ മണ്ണ്‌
കരകര എന്ന്‌
കാലിനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌
ഹൈഹീൽഡ്‌
ഇടക്കൊന്നു തെന്നുമ്പോൾ
അവൾ
എന്റെ കൈയിൽ
അമർത്തിപിടിക്കും
നിയോൺ സ്പോട്ടിൽ
ഒരു നൃത്തം പോലെ

കോട്ടയത്തേക്കുള്ള
ബസ്സ്‌ വരും
അതിൽ അവളു കേറിയാൽ
പിന്നീടുവരുന്ന
തിരുവനന്തപുരം ബസ്സിൽ
ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക്‌
പടച്ചവന്റെ ആകാശത്തിനു കീഴെ
കറുത്തുപായുന്ന റോഡിൽ
കുലുങ്ങിതെറിച്ച്‌
ഉറക്കത്തിലും ഉണർച്ചയിലും

ഒന്നിലും
ഞാനറിഞ്ഞില്ലല്ലോ
നിന്റെയുള്ളിൽ
ഉരുകിമറിഞ്ഞ ഒരു കടൽ
എന്റെ ചുണ്ടുകൾ
കപ്പലുപോലെ നിന്റെ വയറ്റത്ത്‌
നങ്കൂരമിട്ടപ്പോൾ
ഉൾക്കലിൽ തിളങ്ങിമറിയുന്ന
മീങ്കൂട്ടങ്ങളുടെ പിടച്ചിലുണ്ടായിരുന്നോ

അന്ന് തെരുവുകൾ
ഇത്ര വേഗം ഉറക്കമായോ
അകൽച്ചയുടെ വേഗം
അവയെ കണ്ണുകെട്ടിയോ

ഓറഞ്ചു വെളിച്ചത്തിൽ
മൊരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന
മീനുകളേ
നക്ഷത്രങ്ങൾ
എഴുന്നേറ്റുപോയ
ആ നിമിഷത്തിലെങ്ങാൻ
നിങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നോ
എനിക്കു പിറകിൽ
പരന്നു പടർന്ന
ഒരു കറുത്ത ആകാശം

1 അഭിപ്രായങ്ങള്‍:

കുഴൂര്‍ വില്‍‌സണ്‍ said...

“ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ
കപ്പലുപോലെ നിന്റെ വയറ്റത്ത്‌
നങ്കൂരമിട്ടപ്പോൾ
ഉൾക്കലിൽ തിളങ്ങിമറിയുന്ന
മീങ്കൂട്ടങ്ങളുടെ പിടച്ചിലുണ്ടായിരുന്നോ “

ഹായ്. നല്ല ഭംഗി

Post a Comment